Εθνικοσοσιαλιστικά προγράμματα

 

Ο Μπρούνο Γκαντς στον ρόλο του Χίτλερ....Η Πτώση» (Der Untergang) 2004

ευρείας λαϊκής κατανάλωσης για παλιά και νέα κόμματα

Πρόγραμμα του Κόμματος

Στις 24 Φεβρουαρίου 1920 ο Αδόλφος Χίτλερ - που εν τω μεταξύ είχε αναλάβει επικεφαλής της προπαγάνδας του κόμματος- εκφώνησε την πιο σημαντική έως τότε ομιλία του, παρουσιάζοντας δημόσια το πρόγραμμα του κόμματος. Η συγκέντρωση -που την παρακολούθησαν 2000 άτομα - έγινε στην μπυραρία Staatliches Hofbräuhaus του Μονάχου όπου διαβάστηκαν τα 25 σημεία του μανιφέστου που είχαν συντάξει οι Ντρέξλερ, Φέντερ και ο Χίτλερ.

Το πλήρες κείμενο του Προγράμματος αυτού είναι το εξής:Το Πρόγραμμα του Γερμανικού Εργατικού Κόμματος έχει σχεδιαστεί ως περιορισμένης διάρκειας. Οι ηγέτες του δεν έχουν την πρόθεση, όταν οι στόχοι που αναφέρονται εδώ επιτευχθούν, να θέσουν νέους, απλά για να αυξήσουν, με τεχνητό τρόπο, τη δυσαρέσκεια της λαϊκής μάζας και να επιβεβαιώσουν τη συνέχεια ύπαρξης του Κόμματος.

1. Απαιτούμε την ένωση ολόκληρης της Γερμανίας σε μια Μείζονα Γερμανία πάνω στη βάση του εθνικού αυτοπροσδιορισμού.

2. Απαιτούμε ισότητα δικαιωμάτων του Γερμανικού Λαού στις σχέσεις του με άλλα Έθνη και την κατάργηση των συνθηκών των Βερσαλλιών και του Σεν Ζερμέν (Saint-Germain).

3. Απαιτούμε γη και χώρο (αποικίες) για τη διατροφή του λαού μας και την εγκατάσταση του πλεονάζοντος πληθυσμού.

4. Μόνο μέλη του Έθνους μπορούν να είναι πολίτες του Κράτους. Μόνον αυτοί με γερμανικό αίμα, ανεξαρτήτως πεποιθήσεων, μπορούν να είναι μέλη του Έθνους. Συνεπώς, κανείς Εβραίος δεν μπορεί να ανήκει στο Έθνος.

5. Οι μη πολίτες μπορούν να ζουν στη Γερμανία ως επισκέπτες και πρέπει να υπόκεινται στην περί ξένων νομοθεσία.

6. Του δικαιώματος του εκλέγειν την Κυβέρνηση και τα νομοθετικά όργανα του Κράτους πρέπει να απολαμβάνουν οι πολίτες του Κράτους και μόνον. Απαιτούμε, κατά συνέπεια, όλα τα δημόσια αξιώματα, οιουδήποτε τύπου, είτε εντός του Ράιχ είτε σε ελάσσονες περιοχές, να μην αποδίδονται σε άλλους ει μη σε πολίτες του Κράτους. Είμαστε αντίθετοι προς τη διεφθαρμένη κοινοβουλευτική τακτική της πλήρωσης κρατικών θέσεων σύμφωνα με κομματικές πεποιθήσεις και χωρίς αναφορά στον χαρακτήρα ή στις ικανότητες.

7. Απαιτούμε το Κράτος να εκπληρώσει το πρωταρχικό του καθήκον για να εξασφαλίσει τα προς το ζην σε όλους τους πολίτες του. Αν αποδειχθεί αδύνατη η διατροφή ολόκληρου του πληθυσμού, οι μη πολίτες πρέπει να απελαθούν από το Ράιχ.

8. Η μετανάστευση όλων των μη Γερμανών προς τη χώρα πρέπει να απαγορευθεί. Απαιτούμε όλοι οι μη Γερμανοί, που εισήλθαν στη χώρα μετά τις 2 Αυγούστου 1914, να κληθούν να εγκαταλείψουν άμεσα τη Γερμανία.

9. Όλοι οι πολίτες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.

10. Πρέπει να είναι πρωταρχικό καθήκον κάθε πολίτη να εκτελεί χειρωνακτική ή νοητική εργασία. Οι δραστηριότητες κάθε ατόμου δεν πρέπει να έρχονται σε σύγκρουση με το γενικό συμφέρον, αλλά πρέπει να συμπλέουν με το γενικό πλαίσιο της κοινότητας και για το καλό του συνόλου. Κατά συνέπεια, απαιτούμε: την κατάργηση της υποδούλωσης στους τόκους.

11. Την κατάργηση εισοδημάτων που δεν προέρχονται από εργασία.

12. Με την προοπτική των τρομακτικών θυσιών ζωών και περιουσιών που απαιτεί από κάθε έθνος ένας πόλεμος, ο ατομικός πλουτισμός από τον πόλεμο πρέπει να θεωρείται ως έγκλημα κατά του Έθνους. Απαιτούμε, κατά συνέπεια, την άμεση κατάσχεση όλων των κερδών που προήλθαν από τον πόλεμο.

13. Απαιτούμε την εθνικοποίηση όλων των εταιρειών που έχουν συμπήξει ενώσεις σχηματίζοντας τραστ.

14. Απαιτούμε τη διανομή των κερδών μεγάλων βιομηχανικών εταιρειών.

15. Απαιτούμε εκτεταμένη ανάπτυξη της ασφάλισης των ατόμων μεγάλης ηλικίας.

16. Απαιτούμε τη δημιουργία και διατήρηση υγιούς μεσαίας τάξης, την άμεση κοινωνικοποίηση των μεγάλων πολυκαταστημάτων και την παραχώρησή τους, με φθηνό αντίτιμο, σε μικρεμπόρους και ότι ο υπέρτατος σεβασμός θα επιδειχθεί στους μικρεμπόρους με την πρόταξη των Κρατικών και Κοινοτικών διαταγμάτων.

17. Απαιτούμε αναδιανομή της γης σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Έθνους μας και την ψήφιση νόμου για την απαλλοτρίωση γαιών με σκοπό την κοινοτική τους χρήση χωρίς αντάλλαγμα, την κατάργηση της εκμίσθωσης γης και την απαγόρευση κάθε κερδοσκοπίας από τη χρήση γης.

18. Απαιτούμε την αμείλικτη δίωξη όσων οι δραστηριότητες θίγουν το δημόσιο συμφέρον. Οι κοινοί εγκληματίες, οι τοκογλύφοι, οι κερδοσκόποι κλπ., πρέπει να τιμωρούνται με θάνατο, ανεξαρτήτως πεποιθήσεων ή φυλετικής καταγωγής.

19. Απαιτούμε το Ρωμαϊκό Δίκαιο, το οποίο υπηρετεί μια υλιστική παγκόσμια τάξη, να αντικατασταθεί από το κοινό Γερμανικό Δίκαιο.

20. Το Κράτος πρέπει να αναλάβει εκτεταμένη ανασυγκρότηση του εθνικού εκπαιδευτικού συστήματος (με σκοπό να καταστεί αυτό προσβάσιμο σε κάθε ικανό και σκληρά εργαζόμενο Γερμανό, δίνοντάς του τη δυνατότητα ανώτερης εκπαίδευσης και επιτυγχάνοντας, έτσι, πρόοδο). Το αναλυτικό πρόγραμμα όλων των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων οφείλει να ευθυγραμμιστεί με τις πρακτικές απαιτήσεις της καθημερινής ζωής. Το σχολείο οφείλει να παράσχει στον μαθητή, εκκινώντας από την πρώτη ένδειξη ευφυίας του, την κατανόηση του Έθνους και του Κράτους (μέσω της μελέτης των πολιτικών υποθέσεων). Απαιτούμε η μόρφωση χαρισματικών παιδιών από φτωχές οικογένειες, ανεξάρτητα από την κοινωνική τάξη ή το επάγγελμά τους, να αναλαμβάνεται από το Κράτος.

21. Το Κράτος πρέπει να διασφαλίσει ώστε τα επίπεδα υγείας του Έθνους να ανέλθουν, προστατεύοντας μητέρες και παιδιά, απαγορεύοντας την παιδική εργασία, ενισχύοντας τη φυσική δύναμη μέσω νομοθεσίας για υποχρεωτική γυμναστική και άθληση και με την εκτεταμένη υποστήριξη συλλόγων εμπλεκομένων στη φυσική αγωγή των νέων.

22. Απαιτούμε την κατάργηση του μισθοφορικού στρατού και τη δημιουργία ενός λαϊκού στρατού.

23. Απαιτούμε σύννομη διαμάχη της σκόπιμης πολιτικής ψευδολογίας και της διασποράς της μέσω του Τύπου. Για τη δημιουργία ενός Εθνικού Γερμανικού Τύπου απαιτούμε:

Όλοι οι εκδότες και συντάκτες/συνεργάτες των Γερμανόφωνων εφημερίδων να ανήκουν στο Έθνος

Ότι καμία μη Γερμανική εφημερίδα δεν μπορεί να κυκλοφορήσει χωρίς εκπεφρασμένη έγκριση του Κράτους. Δεν πρέπει να τυπώνεται στη Γερμανική γλώσσα.

Οι μη-Γερμανοί πρέπει να εμποδίζονται από τον Νόμο να συμμετέχουν οικονομικά ή να επηρεάζουν Γερμανικές εφημερίδες και η ποινή για παράβαση αυτού του Νόμου πρέπει να είναι η απαγόρευση έκδοσης της εφημερίδας και η άμεση απέλαση των εμπλεκομένων μη-Γερμανών. Η έκδοση εφημερίδων που δεν προωθούν την εθνική πρόοδο πρέπει να απαγορεύεται. Απαιτούμε τη δια Νόμου δίωξη όλων των τάσεων της τέχνης και της λογοτεχνίας που διαφθείρουν την εθνική ζωή και την απαγόρευση πολιτιστικών εκδηλώσεων που παραβιάζουν αυτή την απαίτηση.

24. Απαιτούμε ελευθερία όλων των θρησκευτικών δογμάτων ανά την Επικράτεια, υπό την προϋπόθεση ότι δεν απειλούν την ύπαρξή της και δεν προσβάλλουν το δημόσιο αίσθημα της Γερμανικής φυλής. Το Κόμμα υποστηρίζει το χριστιανικό δόγμα, αλλά δεν προσαρτά εαυτό σε κανένα συγκεκριμένο δόγμα. Αντιμάχεται την Ιουδαϊκή - υλιστική νοοτροπία, εσωτερική και εξωτερική, και είναι πεπεισμένο ότι το Έθνος μας μπορεί να επιτύχει την αέναη υγεία μόνο επί τη βάσει της εξής αρχής: Το κοινό συμφέρον είναι υπεράνω του ατομικού συμφέροντος.

25. Για να υλοποιηθούν όλα τα σημεία αυτού του Προγράμματος, απαιτούμε τη δημιουργία ισχυρής κεντρικής διακυβέρνησης του Ράιχ, την άνευ όρων εξουσία του πολιτικού Κεντρικού Κοινοβουλίου σε ολόκληρο το Ράιχ και τις οργανώσεις του και τον σχηματισμό Ενώσεων βασισμένων σε κοινωνικά και επαγγελματικά κριτήρια για την εκτέλεση των Νόμων που ψηφίζονται από το Ράιχ σε όλα τα επιμέρους Γερμανικά κρατίδια.

Οι ηγέτες του Κόμματος υπόσχονται να εργαστούν ακατάπαυστα - μέχρι και να θυσιάσουν τη ζωή τους - για να υλοποιήσουν το παρόν Πρόγραμμα.

Το πρόγραμμα του κόμματος σύμφωνα με την κριτική θεώρηση του ιστορικού Ουίλιαμ Σίρερ , ήταν ένα συνονθύλευμα φτηνής προπαγάνδας αρεστής στους εργάτες, την κατώτερη μεσαία τάξη και τους αγρότες. Ωστόσο, επισημαίνει ότι πολλά από τα σημεία του προγράμματος ο Χίτλερ τα εννοούσε πράγματι και μάλιστα μόλις δόθηκαν οι ευκαιρίες τα πραγματοποίησε:

Συγκεκριμένα, το σημείο 2 που απαιτούσε την ένωση όλων των Γερμανών σε μια Μείζονα Γερμανία, έγινε πράξη όταν προσαρτήθηκε η Αυστρία με τα 6.000.000 των Γερμανών της, όταν κατελήφθη η Σουδητία με τα 3.000.000 των Γερμανών της και όταν απαιτήθηκε η επιστροφή του Ντάντσιχ και των άλλων γερμανικών περιοχών που είχαν αποδοθεί στην Πολωνία - που ήταν μάλιστα και η αιτία για την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου με την γερμανική επίθεση στη Πολωνία. 

 Αλλά και τα σημεία 4, 5 και 6 που αφορούν στην εχθρότητα και στους περιορισμούς των Εβραίων έγιναν πράξη, που οδήγησε στο Ολοκαύτωμα. Επίσης, τα σημεία 2 και 25 πραγματοποιήθηκαν αμέσως μετά την ανάληψη της Καγκελαρίας: Καταγγέλθηκε η Συνθήκη των Βερσαλλιών και του Σαιν Ζερμέν και δημιουργήθηκε μια πανίσχυρη κεντρική εξουσία που ήθελε να καθορίζει όλες τις πλευρές της ζωής των Γερμανών. 

Για να αυξήσει την απήχησή του σε μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού, την 1η Απριλίου 1920 το DAP άλλαξε το όνομά του σε NSDAP "Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei" «Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα» Η λέξη σοσιαλιστικό προστέθηκε από την εκτελεστική επιτροπή του κόμματος παρά τις αρχικές αντιρρήσεις του Χίτλερ, προκειμένου να βοηθήσει στην απήχηση στους αριστερούς εργάτες

Αυτό το κείμενο είναι ιστορικά πολύ σημαντικό, γιατί δείχνει ότι το ναζιστικό κόμμα δεν παρουσιάστηκε εξαρχής μόνο ως μια ακραία ρατσιστική οργάνωση, αλλά ως ένα μίγμα εθνικισμού, κοινωνικών υποσχέσεων, αντικαπιταλιστικής ρητορικής, αντισημιτισμού και αυταρχισμού, με μανδύα δηλ  λαϊκού ανθρωπισμού. Αυτή ακριβώς η ανάμειξη ήταν μέρος της πολιτικής του επιτυχίας

"Απαιτούμε".....οι ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ του Εθνικοσοσιαλισμού 
Ο δρόμος για την κόλαση είναι φτιαγμένος από ροδοπέταλα απαιτήσεων

Αστραία



Σχόλια

  1. Αν κοιτάξεις το κείμενο, σχεδόν κάθε σημείο αρχίζει με τη λέξη:
    «Απαιτούμε...»
    Όχι:
    «Προτείνουμε...»
    «Συζητούμε...»
    «Επιδιώκουμε...»
    «Θεωρούμε...»
    «Ελπίζουμε...»
    αλλά:
    «ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ.»
    Από ψυχολογική άποψη, αυτή η γλώσσα δημιουργεί μια ιδιαίτερη σχέση με τον αναγνώστη ακροατή
    Δεν καλεί σε διάλογο.
    Δεν επιχειρηματολογεί.
    Δεν πείθει.
    Διατάζει.
    Η ίδια η γλώσσα προαναγγέλλει τον τρόπο με τον οποίο θα ασκηθεί αργότερα η εξουσία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η γλώσσα προηγείται της πολιτικής.

    Πριν εμφανιστούν οι νόμοι, οι διώξεις και η βία, εμφανίζεται ο τρόπος ομιλίας.

    Ο λόγος γίνεται απόλυτος.

    Η απαίτηση αντικαθιστά τον διάλογο.

    Η βεβαιότητα αντικαθιστά την αμφιβολία.

    Η διαταγή αντικαθιστά την πειθώ.

    «Ο δρόμος προς τον ολοκληρωτισμό δεν αρχίζει με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αρχίζει με ροδοπέταλα απαιτήσεων.»

    «Οι μεγαλύτερες δικτατορίες δεν ξεκίνησαν με τανκς. Ξεκίνησαν με λέξεις: "Απαιτούμε..."»

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η λεξιλογική ψυχανάλυση του μανιφέστου.

    Η πρώτη λέξη που επαναλαμβάνεται δεν είναι τυχαία. Είναι το ρήμα «απαιτούμε». Από μόνο του αποκαλύπτει ένα ύφος πολιτικής σκέψης: η πολιτική δεν παρουσιάζεται ως πεδίο διαλόγου και συμβιβασμού, αλλά ως κατάλογος αδιαπραγμάτευτων αξιώσεων που πρέπει να επιβληθούν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. 1. Εθνικισμός και αναθεωρητισμός

    Σημεία 1–3

    Ένωση όλων των γερμανόφωνων πληθυσμών.
    Ανατροπή της μεταπολεμικής τάξης των Βερσαλλιών.
    Απόκτηση νέου «ζωτικού χώρου» (Lebensraum).

    Αυτά αποτέλεσαν αργότερα τη βάση της εξωτερικής πολιτικής του Χίτλερ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φυλετικός αποκλεισμός

    Σημεία 4–8

    Εδώ βρίσκεται ο πυρήνας της ναζιστικής ιδεολογίας.

    πολίτης = μόνο «γερμανικό αίμα»
    αποκλεισμός των Εβραίων
    περιορισμός μεταναστών
    απελάσεις

    Αυτά δεν ήταν απλή ρητορική. Εφαρμόστηκαν αργότερα με τους Νόμους της Νυρεμβέργης και τελικά οδήγησαν στο Ολοκαύτωμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. 3. Κοινωνικές υποσχέσεις

    Σημεία 9–17

    Εδώ βρίσκεται κάτι που πολλοί αγνοούν.

    Το πρόγραμμα υπόσχεται:

    εργασία για όλους
    σύνταξη
    προστασία ηλικιωμένων
    στήριξη μικρομεσαίων
    αναδιανομή γης
    εθνικοποιήσεις
    περιορισμό των τραστ
    φορολόγηση πολεμικών κερδών

    Γι' αυτό αρκετοί ιστορικοί το χαρακτηρίζουν ως λαϊκιστικό μίγμα εθνικισμού και κοινωνικής πολιτικής.

    Στην πράξη όμως, μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, πολλά από αυτά εγκαταλείφθηκαν ή εφαρμόστηκαν επιλεκτικά, ενώ το καθεστώς συνεργάστηκε στενά με μεγάλες βιομηχανίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. 4. Αυταρχικό κράτος

    Σημεία 18–25

    Εδώ εμφανίζεται καθαρά ο ολοκληρωτισμός.

    θανατική ποινή
    αντικατάσταση του υπάρχοντος δικαίου
    κρατικός έλεγχος της εκπαίδευσης
    κρατικός έλεγχος του Τύπου
    λογοκρισία
    έλεγχος της τέχνης
    πανίσχυρη κεντρική κυβέρνηση

    Πρόκειται ουσιαστικά για πρόγραμμα κατάργησης των φιλελεύθερων δημοκρατικών θεσμών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ένα ιστορικό δίδαγμα

    Το πρόγραμμα αυτό δείχνει ότι τα ολοκληρωτικά κινήματα σπάνια εμφανίζονται λέγοντας μόνο «θέλουμε δικτατορία». Συνήθως συνδυάζουν:

    πραγματικά κοινωνικά προβλήματα,
    ελκυστικές οικονομικές υποσχέσεις,
    έναν εσωτερικό ή εξωτερικό «εχθρό» στον οποίο αποδίδουν τις δυσκολίες,
    και την υπόσχεση ότι μια ισχυρή εξουσία θα λύσει όλα τα προβλήματα.

    Αυτός ο συνδυασμός ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που το ναζιστικό κόμμα απέκτησε μεγάλη λαϊκή απήχηση στη Γερμανία της δεκαετίας του 1920 και των αρχών του 1930.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Η ψυχολογία του κινήματος
    Γιατί άνθρωποι σε περίοδο ταπείνωσης, οικονομικής κρίσης και αβεβαιότητας αναζητούν έναν «σωτήρα»;
    Πώς λειτουργούν ο φόβος, η οργή και η ανάγκη ταυτότητας;
    Γιατί η ιδέα της «εθνικής αναγέννησης» γίνεται τόσο ελκυστική;
    Η πολιτική ψυχολογία του Χίτλερ
    Η καλλιέργεια της εικόνας του αλάνθαστου ηγέτη.
    Η απόλυτη βεβαιότητα ότι μόνο εκείνος βλέπει την αλήθεια.
    Η δημιουργία αποδιοπομπαίων τράγων.
    Η μετατροπή της πολιτικής σε πίστη και του αντιπάλου σε «εχθρό του έθνους».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. «Ψυχανάλυση του Ολοκληρωτικού Αρχέτυπου».
    Το σύνδρομο του Μεσσία («μόνο εγώ μπορώ να σώσω το έθνος»).
    Το σύνδρομο του αποδιοπομπαίου τράγου (πάντα φταίει κάποια ομάδα).
    Η λατρεία του αρχηγού (το πρόσωπο πάνω από τους θεσμούς).
    Η πολιτική της διαίρεσης («εμείς» και «οι άλλοι»).
    Η απόλυτη βεβαιότητα (η αμφιβολία θεωρείται αδυναμία).
    Η κατάκτηση της γλώσσας (αλλαγή της σημασίας των λέξεων μέσω προπαγάνδας).
    Ο έλεγχος της πληροφορίας.
    Η καλλιέργεια του φόβου.
    Η υπόσχεση της μεγάλης αναγέννησης.
    Η ηθική εξαίρεση («ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ψυχανάλυση των λέξεων

    Η αρχή είναι απλή:

    Οι λέξεις δεν είναι ουδέτερες.

    Επαναλαμβανόμενες λέξεις αποκαλύπτουν επαναλαμβανόμενα νοητικά μοτίβα.
    «Πες μου ποιες λέξεις επαναλαμβάνεις και θα σου πω πώς σκέφτεσαι.»
    Οι λέξεις λειτουργούν σαν παράθυρα προς τα νοητικά σχήματα που τις γεννούν. Αν αναγνωρίσουμε αυτά τα μοτίβα, μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα πώς διαμορφώνονται οι ιδέες και πώς, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορούν να οδηγήσουν σε αυταρχικές αντιλήψεις ή πρακτικές.
    Γιατί όχι "προτείνουμε"; Γιατί όχι "επιδιώκουμε"; Γιατί όχι "ζητούμε";
    Από μία μόνο λέξη μπορεί να ανοίξει ολόκληρη η ανάλυση του ύφους, της σχέσης με την εξουσία και του τρόπου με τον οποίο το κίνημα αντιλαμβάνεται την πολιτική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Το πρόγραμμα του κόμματος σύμφωνα με την κριτική θεώρηση του ιστορικού Ουίλιαμ Σίρερ ήταν ένα συνονθύλευμα φτηνής προπαγάνδας αρεστής στους εργάτες, την κατώτερη μεσαία τάξη και τους αγρότες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

In my way or out way